Januari blues? Rock on!

Zo, hatsjikidee: weer een jaar voorbij gevlogen. Het lijkt wel of het steeds sneller gaat. Ik ben natuurlijk niet de enige die dat roept, stel je voor – dan zouden mensen me maar een rare vinden. Gelukkig nu niet. Right. Er is zelfs een hele theorie over het gevoel hebben dat elk jaar steeds sneller voorbij gaat. Dat noemen ze evenredigheidstheorie. Ga maar googelen, is best interessant. Al zijn er meer verklaringen te vinden. Natuurlijk, waarom makkelijk maken als het moeilijk kan?

Teletijdmachine

Wil ik het hier hebben over tijdsbeleving en allerlei theorieën? Welnee. Het was gewoon wat mij, hoe cliché ook, bezighield. Tijd. Wat moet je ermee? Als het al vliegt, dan maar gewoon meevliegen. Superchill. Al zou ik – nu ik dus toch nog een beetje met het fenomeen tijd aan het rommelen ben – best een teletijdmachine willen hebben. Ik zou waarschijnlijk nooit meer thuis zijn. Elke dag random wat cijfers invoeren en dan maar zien waar ik terecht kom. Dat is nog eens vliegen met de tijd. Toch kan ik me ook voorstellen dat ik na een poosje juist het hier en nu zou missen, of het in ieder geval herwaarderen.

The day after the night before

Goed, dit is blijkbaar wat zo’n nieuw jaar met me doet. Allerlei waanideeën, mijmeringen en oeverloos filosoferen. Nu snap ik waarom ze op Nieuwjaarsdag massaal het skispringen uitzenden. Het past precies in het idee. Gewoon flink vaart maken, afzetten, springen, zo goed mogelijk landen, hopen dat de sprong een allerbeste was en dan juichen. Gelukkig is er meer te doen op zo’n katerige dag als 1 januari. Een vrolijke bezigheid is bijvoorbeeld de boel van de avond ervoor opruimen. Altijd weer verbazingwekkend hoe het daglicht meedogenloos die wijnvlekken op de bank laat stralen. Allemaal niet erg. Het is vast een mooie avond met alles erop, eraan en wie weet – erin. Prima toch. Als je het maar veilig hebt gedaan. Net als dat andere vuurwerk. Je vingers heb je uiteindelijk voor veel leukere dingen nodig. En jaren nog hierna, mind you!
Wanneer alles weer een beetje aan kant is, vind ik het altijd wel lekker om even naar buiten te gaan. Gewoon een rondje door de buurt. Mezelf verbazen over de hoeveelheid rode tapijten die voor me zijn uitgerold. Nog mooier is het als het de hele nacht heeft geregend, dan kun je er geweldig overheen glijden. Moet je eens doen, lachen. Schansspringen 2.0, echt. Als ik dan met rode konen van de pret weer thuiskom, doe ik een belrondje. Het liefst iedereen die me niet om twaalf uur een appje heeft gestuurd. Verwarring gegarandeerd. Het kost me wat belminuten, maar het is onbetaalbare hilariteit. ‘s Avonds laat ik wat voer bezorgen, of ik warm nog wat restjes van de vorige avond op. De wijnrestjes opdrinken, filmpje erbij. Prima. Lekker luiwammesen en voor je het weet is die eerste dag van het jaar achter de rug. Time flies, ik zei het toch?

Januari blues rock-on- blue diamond

Wensheid

Weet je, er is niets mis met af en toe even voor je uit kniezen over de vervlogen tijd. Ik kan het je zelfs van harte aanbevelen. Soms moet je even stilstaan en om je heen kijken. Misschien houd ik daarom wel van januari. Even bijkomen, pas op de plaats. Dat zouden misschien wel meer mensen moeten doen. Zoals het aloude spreekwoord luidt: bezint eer ge begint. Het stamt uit de tijd van de eerste reclameslogan voor condooms, wedden? Zonder dollen: ik wens iedereen een veilig en gezond nieuw jaar.

1 Trackback

Laat een reactie achter

Uw email adres zal niet gepubliceerd worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>