Love is the drug

“Herinnert u zich deze nog, nog, nog???” Jawel, lieve lezers, we duiken heel even het muziekarchief in. Niet te lang, schrik niet, maar er gonst toch weer – en al dagenlang – een liedje door mijn hoofd, dus dan zit er niets anders op dan er anderen ook mee lastig te vallen. De ultieme cold turkey, echt. Wat mij betreft is het wel een all time favorite of zelfs een schuldig pleziertje: het nummer Love is the Drug. Maar waarom het nu zo enorm nodig door mijn hersenpan moet denderen, ik heb geen idee. Vorige keer schreef ik over de lente in de lucht en misschien hangt de liefde er stiekem ook in, ik weet het niet. Wat ik inmiddels wel weet: liefde is drugs. De meest relatief onschuldige in zijn soort, dat ook. Gelukkig!

Meten is weten

We kennen allemaal de huis-tuin-en-keukenverklaringen over de liefde en haar verslavende werking. Ik wilde nu eens op zoek naar wat de wetenschap hierover te melden heeft. Ooit wel eens wat gelezen hoor, maar soms is het wel zo prettig om zeker te weten of jij nu gek bent of dat je gewoon overgeleverd bent aan het vat chemicaliën dat ons hoofd nu eenmaal is. Met alle andere lichamelijke gevolgen van dien! En ja, uit gedegen onderzoek blijkt: we hebben geen ruk te vertellen. Feromonen, hormonen, dopamine, to name but a few. Dat is lekker dan. Verzetten heeft geen zin, mensen.

love is the drug - blue diamond

Lucky Willie

En hoe nuttig is dat hele verliefd zijn nu eigenlijk? Wat heb heb je aan vlinders in je buik? Simpel: het maakt dat we willen paren. Dat is wat mij betreft een fijner woord dan het koele voortplanten. Want natuurlijk is dat waar het op neerkomt. Maar, ik wil gewoon leuke seks, zonder dat ik me biologisch moet verantwoorden! Hallo zeg, wetenschap; daar krijg ik dus geen blije Willie van. Wat op zich ook weer geen staande uitdrukking meer kan zijn. Ik wil mijn Willie niet associëren met de Willie van LuckyTV. Om dan een beetje in de sfeer te blijven: vanaf nu noem ik mijn gemutste vriend King Pin. Ook weer opgelost. Maar dat terzijde. Want ik had het over verliefdheid en hoe wij allen weerloos zijn overgeleverd aan allerlei scheikundige en biologische processen. Arme wij.

We want more!

Waar het dus op neerkomt is dat er stevig gevreeën moet worden. Voortplanting en snel een beetje. Als het dan even niet wil met de liefde – u wilt wel maar krijgt geen antwoord – dan zorgt zoiets als dopamine ervoor dat we doorgaan tot we eindelijk krijgen wat we willen. Althans, gemeten naar de maatstaf van onze beschaving dan, hè? Je moet het niet overdrijven.
Hoe dan ook, verliefdheid activeert delen in onze hersenen die ook actief worden bij verslaving. Tel daarbij op dat verliefdheid gekoppeld is aan ons overlevingssysteem en dat verklaart waarom iedereen – zelfs ik (!) – zich zo obsessief bezig kan houden met iemand, of die ander jou ziet staan of niet. Wanhoop niet. Het gaat ook weer voorbij, heus. Alleen, als je net helemaal vet comfortabel op je roze wolk zit, dan geloof je daar geen fluit van. Weet ik toch. Daarom zeg ik het nu alvast. Ik ben nu eenmaal een onbaatzuchtige mensenfluisteraar.
Het allerbelangrijkste is: laat je als het zover is gewoon maar vallen in de liefde. Laat je meevoeren door die onuitstaanbaar lekkere rollercoaster. Love is tenslotte toch vooral de ultieme happy drug.

Love_is_the_drug_blue_diamond

 Enjoy the music, Love is the drug!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *