Spring eens in de lucht!

spring-in-de-lucht-blue-diamond

Jawel, waarom niet? Een vreugdesprongetje op z’n tijd kan geen kwaad, dus doe gek en spring of huppel desnoods. Roep er een kreet bij en laat je gaan. Nou ja, oké, het is niet heel erg des mij om zo reuze opgewekt de straten van alledag te sieren, maar het komt heus wel voor dat ik als een blije kip door de stad loop. Zoals ook vandaag. Blame it on the toeristen alhier. Je gaat er vanzelf hartstikke internationaal van doen. Om me heen hoor ik veel Engels. Soms wat Duits, een beetje Frans, maar vooral Engels. En alles omgeven door een stevige wietlucht. Vind je het raar dat ik dan ook besmet word met hallucinerende gekkigheid? En toen ik iemand in het voorbijgaan ‘yeah, deffo man, spring is in the air!’ hoorde zeggen, was er geen houden meer aan. Als door een vroege zomerwesp gestoken maakte ik direct een klein sprongetje. Heel klein. Maar groot genoeg om bij het neerkomen half te struikelen en mijn zwakke enkeltje te verstuiken. Ach gut.

spring-in-de-lucht-blue-diamond

Lentekriebels

Tja. Spring dus. Lente voor intimi. En dat allemaal in de lucht. Een ongrijpbaar fenomeen, maar zo voelbaar als wat. Eigenlijk vorige maand al, zo ergens halverwege februari. Een mooie dag. Strakke lucht, zonnetje. Maar nog wel te koud om joelend in mijn onderbroek de deur uit te rennen. Misschien is het daar nooit echt de juiste tijd voor, bedenk ik me nu. Los daarvan; toen voelde ik dus die lentekriebel al in mijn lijf, mijn kop. Het overvalt me dan zomaar. Ben ik ineens vrolijk, helemaal uit het niets. Dat is schrikken, hoor!
Wat is dat toch, die prettig springende lentejeuk? Zou het te onderzoeken zijn, is het meetbaar? Vast wel. Alles is tenslotte chemie, stofjes, overdracht, actie en reactie. Wellicht is er dan op termijn wel een lentepilletje beschikbaar. Springen we in ineens allemaal als malloten in the air. Carnaval voor gevorderden, zoiets.

Eitje erbij?

En het is waar hoor. Op zo’n dag die de belofte van het voorjaar in zich heeft (ik word er bijna poëtisch van!), merk ik het aan alles en iedereen. Tijdens het boodschappen doen, op het station, in de trein, ja, zelfs de gierende drukte van de stad glimlacht mij dan toe. Iedereen lijkt aangestoken door het vooruitzicht van langere dagen, meer daglicht en eindelijk weer de handschoenen en winterjas laten voor wat ze zijn. Natuurlijk heeft de winter haar charme, maar na die drie tot vijf maanden wind, regen, ijs en sneeuw, doet het me toch weer goed om de chocolade paaseitjes in de schappen te zien liggen. Maf is het ook. Gevoelsmatig zit de kerst nog iets te vers in het geheugen en toch merk ik door die marketinggekte dat ik enorm toe ben aan zo’n zakje lentechocolade. Doen ze goed hoor, die verkopers van klein geluk.

“A small step…”

Wat ik maar zeggen wil: vier het leven. Met z’n vijven, zessen, maak er een complete gangbang van voor mijn part. Allemaal goed. Al geef ik zelf de voorkeur aan de intimiteit van twee. Samen op pad, wandelend door het bos en over de heide. De natuur in. Ergens koffie drinken, wat eten. Eenvoud, rust en aandacht. Meer heb ik niet nodig. En zo’n grote sprong is het niet, terwijl het mijn blik altijd weer verruimt. Ik kan het je van harte aanbevelen. Proef de lente, spring eens in de lucht!

Laat een reactie achter

Uw email adres zal niet gepubliceerd worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>