Valentijn mon amour

Jawel, de V zit weer in de maand. Valentijnsdag. Ieder jaar weer vind ik het weer een hele uitdaging. Mijn hardnekkige idee is dat je dan iets doet voor je geheime grote liefde. Maar wat als je grote liefde geen geheim meer is? Is het dan je ex-Valentijn? Misschien zou er dan ook een ex-Valentijnsdag moeten komen, dan weet je zeker dat iedereen aan zijn of haar trekken komt. En waar getrokken wordt, wordt meestal ook geduwd. Wat ik persoonlijk best een prettig cadeautje vind, maar dat terzijde. Ik wilde het juist een beetje netjes houden.

Stokstaartje

Natuurlijk mag deze jour de l’amour best in het teken staan van hele lieve dingen doen of regelen voor huidige lover. Commercieel of niet, het is toch een leuk idee om elkaar nog eens extra te verwennen. En wij mensjes zitten nu eenmaal zo in elkaar dat we een stok achter de deur nodig hebben. Nee, niet om elkaar mee de hersens in te slaan, hallo zeg! Niet elke stok hoeft gelijk een negatieve lading te krijgen. Ik ken een stok die op z’n tijd juist voor een hele positieve ontlading zorgt. Maar ja, daar ga ik weer: ik wilde nu eens geen tot de rijke verbeelding sprekende dubbelzinnigheden de wereld inslingeren. Erg succesvol ben ik nog niet, dat blijkt. Focus jongen, focus!
valentijnsdag-blue-diamond

Licht ontvlambaar

Ik zeg je eerlijk dat ik ook heel vaak dat hele Valentijnscircus hebt verzucht. Minstens. Ik vond het onzin. En dat was heus niet omdat ik dan zonder heimelijke gevoelens zat, sterker: juist wanneer ik weer eens een onbereikbare liefde had verzonnen, dan was het echt afzien. Geloof me, ik ben licht ontvlambaar en val met gemak van de ene verliefdheid in de andere bodemloze put vol roze wolken en rozenblaadjes. Best vermoeiend ook. Zat ik weer een potje weg te zwijmelen tegenover een lieve dame in de trein. Of gewoon op straat in het voorbijlopen. Zo makkelijk ging (en gaat) dat bij mij. Ik geef het je te doen. Het lijkt leuk, maar uiteindelijk zat ik de week voor 14 februari met dikke stress: wie van al die dames maak ik blij met een allerliefste attentie? En als ik dan besloten had om ze gewoon allemaal te verrassen, dan pas bedacht ik me dat ik natuurlijk geen idee had wie ze zijn. Zo werkt mijn brein. Of beter: zo werkt het niet. Het zou fijn zijn als het juist wat meer zijn werk deed en mij met beide benen op de grond hield.

Love is in the air

verover-je-valentijn-blue-diamond

Gelukkig weet ik me nu alweer een jaar of wat in het gezelschap van de prinses van mijn dromen. Mooie bonus is dat ze geen wit paard heeft. Ik heb niets met paarden, al doet dat er nu verder niet echt toe, I know. Natuurlijk valt mijn oog nog regelmatig op een schone deerne zomaar in het wild. Maar dat mag, vind ik. Zolang het alleen mijn oog is. Meestal rennen ze dan gillend weg, trouwens, dus heel veel heb ik er niet aan. Hoe dan ook: ik zie wat ik zie en dat kan me vaak zeer bekoren. Ik weet dat vrouwlief net zo goed haar ogen niet in haar zak heeft. Prima. Kijk maar om je heen, het is gratis. Tel daarbij op dat we allebei ook nog eens stikjaloers zijn. Beter kun je het niet hebben. Dat houdt de boel een beetje aan de gang, zeg maar. Want keer op keer willen we elkaar dan als het ware heroveren. Even laten zien wie de ultieme Valentijn is. Alleen dat is zo’n speciale dag al waard. Dat je weet wat je aan elkaar hebt. Zo valt er altijd genoeg te vieren. Happy Valentine!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *