Verandering van spijs

Stond ik van de week dus toch ineens met mijn mond vol tanden. Gelukkig wel, het zou vervelender zijn zonder tanden, maar daar gaat het nu even niet om. Zo vaak komt het namelijk niet voordat ik echt heel even niet weet wat ik moet zeggen. Terwijl het niet eens een heel idiote vraag was. Wat was er aan de hand?

Mijn inmiddels flink puberende dochter – het blakende bewijs van vrijen zonder condoom of ander voorbehoedsmiddel – begint het andere geslacht te ontdekken. Voor zover ik weet blijft het vooralsnog bij bekijken, bekeken worden en zich vooral verwonderen. Van mij mag dat ook nog wel even zo blijven. Arm kind. Zit mooi opgescheept met zo’n vader die als geen ander weet hoe vreselijk mannen (en vrouwen, jawel!) kunnen zijn. Ook dit even terzijde, zoals gewoonlijk dwaal ik weer eens af.
Mijn schat van een dochter dus. Uit het niets stelt ze me een interessante vraag: wat ik zou doen als ik voor één dag een meisje was. Tja. Mijn eerste ingeving kan ik onmogelijk hardop uitspreken. Het zegt vooral iets over mijn verdorven gedachtengang. Zoals ik al zei: ik ben typisch zo’n kerel.Omdat ik mijn spontane en totaal ongeschikte hersenspinsel moest inslikken, zat ik daar een beetje voor me uit te hakkelen. Ik had echt geen idee. En dat was dus ook wat ik haar zei: “ik weet het niet, echt niet.”

Verandering van spijs - blue diamond

Prangende vraag

Haar vraag hield me nog een flinke poos bezig. Nog steeds ben ik er niet over uit. Wat zou ik doen als ik voor één dag een vrouw was? Ik zou in beginnen met het stellen van een voorwaarde. Het moest niet zo zijn dat ik wakker werd en me helemaal de vlekken zou schrikken. Huh? Wat de friemel!? Wat is er gebeurd? Waar is mijn uitstekende kleine vriend zo op de vroege ochtend? Waarom heb ik ineens borsten en wat is…? Ow, wacht… Hm… Nou ja, dat dus. Het hele beseffen dat eraan vooraf zou gaan. Pure tijdsverspilling. Nee, ik zou direct weten dat ik een vrouw was. Op die voorwaarde zou ik het experiment aangaan.

Het experiment

Misschien is dat ook het enige wat ik zou willen. Voor één dag vrouw zijn alsof ik niet beter zou weten. En dan gewoon de dagelijkse dingen doen. Werken, boodschappen, huishouden (ja, ook zo’n man ben ik), een drankje buitenshuis. En dat mijn vrouw dan een man is. Dat zou wel leuk zijn. Of toch ook gewoon een vrouw? Ook prima. Dan bedoel ik dat allemaal heel netjes. Geen gekkigheid. Hoewel? Nou, vooruit. Waarom niet. Als we toch bezig zijn met een all-inclusive beleving, dan ook gewoon all the way.

Wanneer ik na een dag mijn vrouwenveren weer had afgeschud en de volgende ochtend weer als het mannetje wakker word, dan zou ik het wel willen weten. Dus dat ik de dag ervoor een vrouw was. En daar dan een boek over schrijven. Een film. Een serie. Iets groots en meeslepends. Zoals mannen dat doen – er een slaatje uit slaan. Voor de scherpe lezer: stiekem twee voorwaarden inderdaad. Moet kunnen.

Waar schrijven al niet goed voor is. Nu weet ik uiteindelijk toch wat ik zou doen als ik één dag een vrouw was. Het lijkt me wel wat. Het maakt me natuurlijk ook nieuwsgierig. Wat zou jij doen als je één dag van sekse kon veranderen?

Oh, wat mijn dochter zou doen? Daar hoefde ze geen seconde over na te denken: staand plassen. Mijn afkeurende reactie lachte ze weg. Ze weet dat ik het vies vind (ben ik wel zo’n typische man?), maar ze wil het ervaren. En daarbij – het is haar dag als man. Of ik me daar verder dus even niet mee wilde bemoeien. Tsss, pubers.

Laat een reactie achter

Uw email adres zal niet gepubliceerd worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>