Hoteldebotel

Soms gaan zaken voor het meisje. Hoe saai ook. In de praktijk betekent dat af en toe een overnachting of twee in een hotel in een galaxy far far away. Althans, zo voelt dat. Een nacht zonder mijn allesomvattende schone vrouwe voelt nu eenmaal als een reis naar de maan waarbij ik het universum op mijn blote knietjes dank als ik weer veilig thuis ben. Jazeker, deze jongen is geen schim van zijn overtuigende zelf als hij een nacht of wat in een hotelkamer zonder vrouwlief voor de boeg heeft.
Hoteldebotel-blue-diamond-blog

Eenzame nacht in een hotelkamer

In dit geval heb ik er net weer twee nachten opzitten. Alles is natuurlijk met een dikke sisser afgelopen. Het was stiekem best te doen. De eerste nacht een kleine hel – ik schrik zelfs nog wakker van de vredige stilte die mij als stadsmens angst inboezemt. De tweede nacht sliep ik als een klaproos bij zonsopgang. De dag voorafgaand had ik relatief veel vrije tijd. En dat is vragen om eenzame – laat ik het nestjes houden – goesting. Yep. Laat ik er maar niet omheen draaien. Zo gaat dat dus. Mannetje alleen in een hotelkamer heeft even niets om handen, maar binnen no time ineens toch iets in handen. Ik ben dus zo’n mannetje. Ik zou het graag anders zien. Noem het een moment van zwakte. Al moeten we het ook weer niet erger maken dan het is. Misschien ben ik wel gewoon een gezonde vent die geheel volgens de geldende norm aan alle verwachtingen van het hotelleven voldoet. Hoe erg is dat nu helemaal?

Maar goed, daar stond ik dus bronstig te zijn. Net uit de douche. Vond ik reuze onhandig, want dat betekende dat ik over een kwartiertje dus weer moest douchen. Niet dat ik mezelf volledig bevlek, wees gerust, maar het idee hè? Die enigszins demotiverende gedachte was dan ook lang niet voldoende om mijn erecte vriend in bange tijden zijn plaats te wijzen. Welnee, die had allang in de gaten dat er iets te halen viel. Hij kent mij langer dan vandaag. Ik besloot dus toe te geven en ging er bij liggen. Ik betrapte mezelf erop dat het vlees in dit geval dan wel sterk is, maar mijn fantasie nogal zwak. Lag ik daar een partij doelloos de belasting af te trekken. Ik werd me bewust van de kramp in mijn hand en pols. Vond ik ook niet bepaald een opwindend idee. Kortom, ik lag voor joker, maar de echte clown wist van geen wijken. Het leek wel of de grappenmaker een eigen wil had. Ik keek eens naar zijn paars aangelopen kop en schoot toen in de lach. Dat was uiteindelijk de genadeklap voor mijn dappere strijder. Hij gaf op.

Hoteldebotel-vrouw-missen-blue-diamond-blog

Timing

Precies op dat moment wordt er op de deur geklopt. Ik schrik me rot, want het Niet Storen hangertje glimlacht mij aan mijn kant van de deur toe. Ik stoot een halfslachtig ‘Joe!’ uit en spring van het bed. Ik stoot daarbij mijn knie tegen het reuze praktische tafeltje tussen het bed en de badkamer, vloek welgemeend en hoor achter de deur de schoonmaakster tegen haar collega iets te hard ‘volgens mij gaat het niet helemaal goed daar’ zeggen. Right.

Een kwartiertje later zit ik met een ice pack tegen mijn knie in het restaurant met een bakkie troost. Het leven is soms ongenadig hard voor me en ik vind mezelf oprecht zielig. En sneu. Dat ook. Het wordt allemaal nog erger wanneer ik me realiseer dat ik – o cliché – de perfecte fantasie voorhanden had. Het kamermeisje dat onbedoeld de deur opent, terwijl deze keilekkere kerel zich een welverdiend leuke tijd bezorgt. Nou, wie weet bij een volgend hotelbezoek. Iets om naar uit te kijken.

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *